Heimwee

Gisteren heb ik voor het eerst goudsbloemen gezaaid. Voor mij is dit nostalgie, mijn opa had ze vroeger namelijk altijd in de tuin.

Deze week kwam ook het trommeltje van oma, het Haagse hopje en het Wilhelmina pepermuntje weer te voorschijn.
Ik dacht ook aan haar eeuwige zakdoekje met eau de cologne maar dat gaat nog even te ver.

Dit weekend staat een taartje bakken (of worden het wafels?) op het programma en de openhaard gaat zeker aan. Tja hoe je het ook noemt, cocoonen of quarantaine heeft ook mooie dingen. Als je het tenminste wil zien.

Ik heb mensen gesproken die ik al tijden niet had gesproken en mijn familie zie ik niet maar we zijn in geen jaren zo close geweest.

Gisterenavond hoorde ik hier de kerkklokken luiden om de mensen hoop te geven in deze zware tijden. Mooi vond ik dat!

Op tv zag ik Rur ook weer even langskomen. Benieuwd of Swiebertje, malle Pietje en Saartje binnenkort ook weer op de buis te bewonderen zijn?! Ik ga dan i.i.g. kijken! Jij ook?

Maar even terug naar de goudsbloemen. Iets kleins met (voor mij) een grote gevoelswaarde en betekenis. Het zaaien van deze bloemen is voor mij namelijk ook een mooie reminder;
?om te (blijven) zaaien om te kunnen oogsten
?om geduld te oefenen
?dat ik meer zelf kan dan ik denk
?om te zorgen voor &
?vertrouwen te hebben dat het uiteindelijk goed komt!

Vroeger had ik als ‘pestnaam’ heimwee-ert. Ach, een beetje jeugdsentiment en hang naar vervlogen tijden voelt in deze tijd soms best even fijn!

En jij? Heb jij ook wat oude rituelen weer afgestoft? Leuk als je dit laat weten!

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *