Naar wie wijs jij?

Geef jij iemand de schuld van wie je bent geworden?
Misschien heb je een nare jeugd gehad, een dominante partner, pittige kinderen of ben je ziek (geweest) of wat al niet meer?
Misschien ben je vastgelopen, vertel je al jaren hetzelfde verhaal maar klopt dat inmiddels niet meer.
Misschien zit je in een relatie en probeer je de ander te veranderen. Je hoopt, wacht, raakt verbitterd en machteloos en gaat passief agressief gedrag vertonen. Oo als  de ander maar verandert en dán…. Ja, en dan?!
Je stapt (onbewust) in de slachtofferrol en geeft de ander de macht over jou, je leven en hoe je je voelt!
Dit kan ook voordelen hebben. Misschien word jij geprezen, hebben anderen respect voor je omdat je zo sterk bent en goed kunt lijden! De prijs die je hiervoor betaald is echter groot!
Stop met iemand of iets de schuld geven. Stop met verhalen en herhalen en pak weer de regie over je leven!
Maar eerst, wees liefdevol naar jezelf. Herken en erken je situatie en emoties. Druk ze niet weg want alles wat je onderdrukt blijft bestaan. Huil, omarm, vergeef en maak jezelf niet verkeerd. Je hebt gedaan wat je dacht dat je moest doen.
Zoek support, je hoef het niet alleen te doen. Stap voor stap.
Speur- en ruim blokkades en beperkende overtuigingen op en focus op alles wat er (wel) is om dankbaar voor te zijn.
Geef jezelf de liefde en erkenning waar je zo naar verlangt en neem je plek in. Moet je opletten wat er dan al verandert! Je kan de ander niet veranderen maar als jij verandert dan veranderen anderen mee. Andere actie geeft nl een andere reactie! Door jezelf te respecteren en écht te zijn geef je de ander ook ’toestemming’ om zichzelf te laten zien.
Er zullen misschien mensen afvallen maar gelijkgestemden zullen weer aanhaken. Gesprekken worden mooier en je relaties krijgen meer diepgang.
“Het is nooit te laat om te worden wie je echt had kunnen zijn!”
Ongeacht je verhaal.
Tijd voor een nieuw verhaal en de echte Jij?
Haak dan aan….

Ik ben vrij!

A: ‘Wat kan ik voor je inschenken Jo?
Ik heb een lekker rood wijntje, een bubbeltje, een biertje of een mixje. Zeg maar… Ik heb alles.’

 

Ik: ‘Nee, doe mij maar een theetje kan dat ook? Of Spa rood. Alcoholvrij biertje mag ook.’

 

A: ‘Zei jij nou een theetje?!’ Met grote ogen kijkt hij me aan.
‘Doe niet zo ongezellig joh! Een theetje! Ben je ineens een theemuts geworden hahaha.’

 

Ik: ‘Ik drink geen alcohol meer.’
A; ‘Jij drinkt geen alcohol meer?!’ Terwijl hij me aankijkt schieten zijn wenkbrauwen nog verder omhoog.

 

Ik: ‘Nee, al meer dan 2 jaar.’ Ik ga wat rechter staan en voel mijn trots groeien.

A: ‘Echt?! Jemig, saai zeg! Vorige keer stond je toch ook met een biertje?’

Ik: ‘Ja, haha dat was alcoholvrij.’ Ik probeer het luchtig te houden.

A: ‘Doe niet zo flauw, eentje kan toch geen kwaad?’

Ik: ‘Nee eentje misschien niet maar bij mij was het alles of niks.’

A: ‘Nahja, zoveel dronk je toch niet?!’

Ik: ‘Idd, maar ik merkte dat ik het nodig had om me beter te voelen en dan het liefst elke avond en dat wilde ik niet meer dus vandaar…..’

A: ‘Zelf weten, maar ik vind het ongezellig.’

Zomaar even een kletsje….
Ik had er natuurlijk voor kunnen kiezen om te zeggen dat ik nog moest rijden want dan vinden anderen je nog verstandig.
Ik had ook kunnen zeggen dat ik een rondje oversla of wacht.
Maar als je kiest om eerlijk te zijn dan ontstaat er soms eh dit!
En dat is ok.
 
Ik kies.
Ik ben VRIJ!