Diepste verlangen

‘Wat zou je nu het allerliefste willen?’, vraag ik haar aan het eind van onze verheldersessie. Ze weet het niet. Het blijft even stil. “Vrijheid”, zegt ze dan, met een diepe zucht. Het antwoord komt van ver.

De dame aan de andere kant van de lijn is een meester in het aanvoelen van wat anderen nodig hebben. Met haar grote verantwoordelijkheidsgevoel maakt ze het iedereen zoveel mogelijk naar de zin. Ze voelt zich daardoor niet vrij om voor haar eigen wensen verlangens en dromen te gaan.

Ze heeft het weleens geprobeerd, maar toen kreeg ze al snel de wind van voren. Ze vonden haar zo veranderd, een beetje egoïstisch ook. Zo kenden ze haar niet! Het schuldgevoel zorgde ervoor dat ze maar weer netjes in het gareel ging lopen. Maar ondertussen begint het toch te knagen. “Diepste verlangen” verder lezen

Hocus Pocus of toch niet?!

De bel. Ik werp nog een snelle blik in de spiegel en loop naar beneden.
Als ik de deur opendoe staat er een charmante, goedlachse dame van 70 jaar voor me.
Met een vlot ‘hoihoi’ begroet ze mij. Ik loop haar voor naar mijn werkkamer en onderweg kletsen we wat over koetjes en kalfjes.

Deze dame is toe aan verandering. Daarom gaan we vandaag haar leven in kaart brengen en vertalen in kleuren.

“Hocus Pocus of toch niet?!” verder lezen