Heimwee…

Al fietsend door Utrecht overviel me een gevoel van heimwee.
De triggers?

Alle kerstspulletjes en bijpassende muziek in een superleuk nostalgisch winkeltje op de Oudegracht.
Plaatjes van groepen mensen gezellig bij het haardvuur.
De gesloten horeca & musea.
Feestkleding die nu zo misplaatst lijkt.

En toen stond er een ‘poffertjekraam’ waar ik natuurlijk even voor ben afgestapt!

Nu zit ik met een kopje thee, een dekentje, kaarsje, een goed boek en wat ‘gouwe ouwe’ op de achtergrond op de bank.
Een beetje te fantaseren….
Hoe het zal zijn als iedereen weer schaamteloos gaat leven. Als we elkaar niet meer ontwijken, durven zeggen wat we vinden en gewoon weer handen- en knuffels geven. Zonder mondkapjes, poetsdrang, testen, dreigende teksten over nieuwe besmettingen en looprichtingen. Ons niet meer excuseren voor een loopneus, kuchje of kriebelhoest. Jaa lekker ‘klitten’ & samenzijn, lachen, dansen, high fives en wat al niet meer.
Oo en hutjemutje….
Nooit gedacht dat ik dat zou missen.

Ik hoop, bid en geloof dat het goed komt.
We gaan stoppen met overleven en leren leven met een virus!
Wanneer weet ik niet maar Ik ben er in ieder geval klaar voor en mijn feestkleding hang ik alvast aan de kastdeur!

Yesterday

Mijn boodschapjes zeggen het al, gevalletje heimwee….
Het kan me soms zo even overvallen. Heb jij dat ook? Een liedje, geur of plaatje kan me dan triggeren.

Heimwee naar vervlogen tijden van nog niet zolang geleden….
Van spontane knuffels en high fives, van samen lallen en nekhangen bij een concert van André Hazes.

Ik mis die spontane ontmoetingen, het schouderklopje of even aanraken, het dichtbij zijn en het delen…..

Hier ben ik niet voor ‘ontworpen’.
Jij ook niet trouwens.

Ik zie veel angst, onzekerheid, verdriet en eenzaamheid. Precies dat wat je immuunsysteem verzwakt!

Gelukkig wordt het weer een beetje losser. Heel eerlijk, ook ik vind het spannend maar ik ga ervoor en het kan me niet snel genoeg gaan! 

Vanavond ga ik een tulband bakken op de klanken van Elton & Charles (yesterday when I was young) om tegelijk ook weer te focussen op alles wat er wél is en waar ik dankbaar voor ben!

Heimwee

Gisteren heb ik voor het eerst goudsbloemen gezaaid. Voor mij is dit nostalgie, mijn opa had ze vroeger namelijk altijd in de tuin.

Deze week kwam ook het trommeltje van oma, het Haagse hopje en het Wilhelmina pepermuntje weer te voorschijn.
Ik dacht ook aan haar eeuwige zakdoekje met eau de cologne maar dat gaat nog even te ver.

Dit weekend staat een taartje bakken (of worden het wafels?) op het programma en de openhaard gaat zeker aan. Tja hoe je het ook noemt, cocoonen of quarantaine heeft ook mooie dingen. Als je het tenminste wil zien.

Ik heb mensen gesproken die ik al tijden niet had gesproken en mijn familie zie ik niet maar we zijn in geen jaren zo close geweest.

Gisterenavond hoorde ik hier de kerkklokken luiden om de mensen hoop te geven in deze zware tijden. Mooi vond ik dat!

Op tv zag ik Rur ook weer even langskomen. Benieuwd of Swiebertje, malle Pietje en Saartje binnenkort ook weer op de buis te bewonderen zijn?! Ik ga dan i.i.g. kijken! Jij ook?

Maar even terug naar de goudsbloemen. Iets kleins met (voor mij) een grote gevoelswaarde en betekenis. Het zaaien van deze bloemen is voor mij namelijk ook een mooie reminder;

  • om te (blijven) zaaien om te kunnen oogsten
  • om geduld te oefenen
  • dat ik meer zelf kan dan ik denk
  • om te zorgen voor & vertrouwen te hebben dat het uiteindelijk goed komt!

Vroeger had ik als ‘pestnaam’ heimwee-ert. Ach, een beetje jeugdsentiment en hang naar vervlogen tijden voelt in deze tijd soms best even fijn!

En jij? Heb jij ook wat oude rituelen weer afgestoft? Leuk als je dit laat weten!