Yes you can!

Jaa ik ben weer terug van vakantie! Ik heb twaalf dagen genoten van de mooie kleuren en de goede vibes van Griekenland. Een beetje lucht, ruimte en afstand heeft mij goed gedaan.

Vakantie biedt altijd weer een nieuw perspectief. Even vanaf een afstandje kijken..… Waar ben ik mee bezig? Klopt het nog? Voelt het goed? Word ik er blij van? Past het bij mij, mijn situatie en mijn talenten? Doe ik dingen omdat ik ze belangrijk vind of omdat anderen ze belangrijk vinden? Reserveer ik genoeg tijd voor andere leuke dingen en mijn dierbaren? Door met een andere bril te kijken ga je andere dingen zien. Wat gaat er goed, waar word ik blij van en wat kan ik beter los gaan laten. Even de balans opmaken….. “Yes you can!” verder lezen

Not my cup of tea?!

‘José, we hebben je in het team besproken en we denken dat jij wel wat “ontspanningstherapie” kan gebruiken’.

Huh? Ik zit in het kamertje van dr. Brouwers, mijn revalidatiearts. We hebben een gesprek over de voortgang van mijn traject. ‘Ok, ik denk niet dat het wat voor me is maar ik wil het wel proberen’ zeg ik.
Ontspannen, pff ik kom hier om keihard te revalideren! Ik wil vooral doen!

Een week later stap ik een schemerige ruimte binnen. Er klinkt een ‘rustgevend’ muziekje en overal liggen matrasjes op de grond. Ik mag een plekje zoeken zegt de mevrouw. Staat daar nou een been tegen de muur? Nee, niet op letten….. Ik moet ontspannen gaan liggen en we gaan ons richten op de ademhaling. Voelen waar de ademhaling zit, voelen waar de pijn zit en daar naartoe ademen. Nou, die ademhaling die zit lekker hoog en die pijn, wat denk je zelf?!

Na een motorongeluk viel ik in een ravijntje van bijna 3 meter diep. Ik brak verschillende ruggenwervels waarvan er drie verbrijzeld waren. Ik wilde vooral niet te veel voelen want dan kon ik niet meer functioneren. Ik wilde door! Mijn oude baan weer terug, mezelf weer terug, mijn leven….. En dit hier? Zweverig gedoe, zonde van mijn tijd. Voor softies wat kijkt ze nou met een gelukzalige glimlach? Not my cup of tea!

Een aantal jaren later liep ik weer vast. ‘Je zit ook zoo niet in je lijf’ verweet de fysio mij! Ja, daar ging ik voor mijn lol toch niet in zitten?!

Ik ben nu zo’n 15 jaar en heel wat (levens) lessen verder…. Ik kom net terug van een lesje Body Balance en lees een hoofdstuk uit ‘Gewoon ademhalen’ van Dan Brulé. Echt een aanrader, zo bijzonder wat je met ademhalen kan bereiken!
En balans….
Balans is zo belangrijk maar is zeker niet iets statisch. Het is iets wat ik onderweg steeds verlies en ook weer terug vind.
Gelukkig raak ik nooit uitgeleerd!?

Uit het Hart

‘Als we er klaar mee zijn dan stoppen we gewoon Peet’, hoor ik mezelf zeggen voor we uit de auto stappen. ‘Ja joh, we zien wel José, ik ben heel benieuwd’. Dat ben ik ook.
Een paar weken geleden belde ik vriendin Petra*. Ik wil haar meenemen naar de Hartenmakerij ter gelegenheid van de geboorte- en sterfdag van haar 2e dochtertje Lisa*. Een intens verdrietige gebeurtenis, nu 5 jaar geleden. Wat ze daarvan vindt? ‘Wauw José, zei ze nadat het even stil was, ‘dat vind ik wel heel bijzonder’. ‘Ik vind het heel mooi om samen te doen en wil graag iets maken voor op het grafje’ zegt ze uiteindelijk. En vandaag is het dan zover. “Uit het Hart” verder lezen

Liefde is…..

Een ander zichzelf laten zijn, lukt jou dat? En zo ja, ook dichtbij, bij je partner of kind? Ik betrap mezelf nog weleens…. Het gaat er vaak niet om wat er wordt gezegd maar hoe. Onze non-verbale communicatie. Bedenk alleen al op welke manieren we allemaal ‘O’ kunnen zeggen. O, dat kan heel manipulatief zijn!
Natuurlijk kan dat met de beste bedoeling zijn maar toch….
Iemand waarvan je houdt vrij laten kan ook betekenen dat je uit elkaar groeit of iemand zelfs kwijtraakt! Pff een hele lastige dus! Maar het is een daad van liefde, ook voor jezelf.
Door anderen vrij te laten word jezelf ook vrijer! Want mag jij van jezelf zijn die je werkelijk bent? Durf je dat, want daar is moed voor nodig! Jij bent uniek en onvervangbaar! Dus, geef jezelf die toestemming!

Girl on a Mission!

‘Mam, weet je nog hoe ik was als kind?’ Ik ben op de koffie bij mijn ouders en kijk naar de rug van mijn moeder die in de keuken de koffie staat in te schenken. ‘O jij? Je was altijd heel makkelijk, we hadden eigenlijk geen kind aan je. We hoorden je eigenlijk nooit, hè Geert?’ Mijn moeder lacht er een beetje bij want ze weet hoe ik daarover denk. ‘Je was al heel vroeg zindelijk en je kon al heel snel lopen, liep je zo onder de tafel door’, gaat ze verder. Mijn vader kijkt me, over het randje van zijn bril, met een liefdevolle glimlach aan en grapt: ‘Seetjepoepescheetje’. Ik merk dat ik een beetje geïrriteerd raak en trek een grimas. Pff van kleins af aan ben ik, als hooggevoelig persoon, al begonnen met ‘pleasen’ en richtte ik me op wat anderen nodig hadden. Ik lach een beetje mee, ‘jaja flauw pa’.

‘Ik bedoel eigenlijk wat ik graag deed of waar ik goed in was?’ Er komt een heel verhaal over knutselen en buiten spelen, bloemen plukken en lekker zelf keutelen, lezen, schooltje en poppenkastje spelen, zwavel pannenkoekjes bakken en gips gieten én dat ik heel goed kan tekenen. Huh tekenen? Nooit geweten haha. Het blijft de bril van mijn ouders hè! “Girl on a Mission!” verder lezen

Lummel je mee?

Deze week begon ik aan een nieuw opleiding ( MPOP Business School). Super leuk maar tegelijk ook veel prikkels en dus veel druktes in mijn agenda én in mijn hoofd. Ik heb nog geen goede balans gevonden, daar wordt aan gewerkt!

Voor een opdracht maak ik moodboards. Stapels met tijdschriften gaan door mijn handen. Regelmatig dwaal ik dan af, geïnspireerd door beelden, een kop of quote. Deze kwam ik vrijdag tegen.
“Sta open voor de verrassing van het onverwachte”.
Hmm, anders zie je klein geluk over het hoofd.

“Lummel je mee?” verder lezen

Op & Top Jij?!

Weet jij nog wie je diep van binnen écht bent? Waar jij van houdt, goed in bent en waar jij een grote glimlach van op je gezicht krijgt?
Wat jou JIJ maakt?
Of ben jij veranderd en jezelf onderweg steeds een beetje meer kwijt geraakt?
Door je aan te passen, jezelf weg te cijferen of dingen en verlangens op te geven. Kijk en voel vandaag eens goed waarom en voor wie je iets (niet) doet. Klopt dit nog wel of word je er moe en sikkeneurig van?

“Op & Top Jij?!” verder lezen

365 dagen met een smetje?!

Het was 21 juli 2000 en mijn partner en ik waren op vakantie op een Grieks eilandje.
We huurden een motorscooter en gingen heerlijk het eiland verkennen.
Toen wist ik nog niet dat deze vakantie mijn hele leven zou veranderen.
’s Morgens om 10 uur ging het mis, we gleden uit over een oliespoor en nadat we onze huidschade hadden opgenomen viel ik flauw in een betonnen greppel van 2,5 à 3 meter diep.
Tja, details zal ik besparen maar 3 weken na thuiskomst moest ik, met 100% instabiele wervelbreuken, voor 8 weken in een gipscorset.

“365 dagen met een smetje?!” verder lezen